Toplum Çalışmaları Enstitüsü’nün, ITUC verilerine dayanan raporu, 2016-2025 döneminde sendikal hak ihlallerinde önemli bir artış yaşandığını ortaya koydu. Hakları kısıtlanan ülke sayısının 82’den 113’e yükseldiği belirtilirken, baskıların kurumsal mekanizmalara dönüştüğü ifade edildi.

ANKARA (Gazete Bursa) – Ankara merkezli düşünce kuruluşu Toplum Çalışmaları Enstitüsü, 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü dolayısıyla bir grafik yayımladı. “21. Yüzyılda İşçi Haklarının Küresel Görünümü” başlıklı çalışma, Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) verilerine dayanarak, 2016-2025 döneminde işçi hakları ihlallerinin küresel seyrini gözler önüne serdi.

Raporun verilerine göre, sendika kurma veya sendikaya katılma hakkının kısıtlandığı ülkelerin sayısı 2016 yılında 82 iken, bu rakam 2025’te 113’e yükseldi. Bu artış, sendikal haklar alanında dünya genelinde belirgin bir gerileme yaşandığını gösteriyor.

İŞÇİ HAKLARININ SEYRİ YENİDEN DEĞERLENDİRİLİYOR

Sanayi Devrimi’nden bu yana işçi haklarının genişlediği yönündeki genel kabul, 21. yüzyılda yaşanan gelişmelerle birlikte gözden geçirilmek zorunda kalıyor. Özellikle yapay zekânın iş gücü dinamiklerini değiştirmesi ve mavi yaka işlerin yaygınlaşma ihtimali, işçi haklarına dair güncel durumu daha da önemli hale getiriyor. Enstitü çalışması, yalnızca sendikasızlaşma değil, aynı zamanda toplu pazarlık ve grev haklarında da belirgin artışlar olduğunu ortaya koyuyor. Bununla birlikte, işçilerin fiziksel şiddete maruz kaldığı ülkelerde bazı olumlu gelişmelerin yaşandığı da belirtiliyor.

Rapordaki veriler, ihlallerin niteliğinde de bir değişim olduğunu gösteriyor. Ülkelerin, doğrudan fiziksel müdahaleler yerine, daha çok kurumsal ve hukuki mekanizmalar aracılığıyla baskı uyguladıkları gözlemleniyor.

BÖLGESEL FARKLAR DİKKAT ÇEKİYOR

Grafik üzerinden yapılan değerlendirmeler, Kuzey Avrupa ülkeleri gibi erken sanayileşmiş toplumların daha yüksek standartlara sahip olduğunu ortaya koyuyor. Bununla birlikte, Afrika ve Latin Amerika’nın birçok ülkesinin bu standartların gerisinde kaldığı görülüyor.

Çalışmanın nihai bölümünde, sendikal hak ihlallerinin birçok ülkede yaygınlaştığı ve bu durumun emek-sermaye ilişkilerindeki dönüşümle sıkı bir bağlantı taşıdığı vurgulandı.