CHP’de yaşanan ihraçlar ve Parti Meclisi’ndeki istifaların ardından Özgür Özel ve ekibinin yeni parti arayışlarını hızlandırdığı konuşuluyor. Çünkü artık CHP içerisinde yolun sonuna yaklaştıklarını görüyorlar. Kemal Kılıçdaroğlu’nun parti üzerindeki hâkimiyetini yeniden kurmaya başlaması, bu arayışları daha da hızlandırmış görünüyor.

Kulislerde konuşulanlara göre Özgür Özel ve ekibi, yeni bir siyasi oluşum için çeşitli isimlerle görüşüyor, kurucu kadro oluşturmak amacıyla teklifler götürüyor. Ancak dikkat çeken nokta, gittikleri her kapıdan istedikleri sonucu alamamaları.

DSP’ye gidildi, olmadı. Genç Parti ile temas kuruldu, sonuç çıkmadı. Demokrat Parti’nin kapısı çalındı, oradan da beklenen karşılık gelmedi.

Peki neden?

Aslında cevabı çok uzaklarda aramaya gerek yok. Çünkü bugün Özgür Özel ve ekibinin sergilediği tavır, sadece CHP içerisinde değil, siyaset kulislerinde de ciddi soru işaretleri yaratıyor. Günlerdir aynı söylem tekrarlanıyor: “Bu kararı tanımıyoruz.”

Mahkeme kararı mı var? Tanımıyoruz.

Parti organlarının aldığı karar mı var? Tanımıyoruz.

Disiplin süreci mi işletiliyor? Tanımıyoruz.

Beğenmedikleri her gelişmeye karşı aynı refleks gösteriliyor. Oysa demokratik siyasetin temelinde kurumlara, kurallara ve hukuk süreçlerine saygı vardır. Sürekli olarak “tanımıyoruz” söylemi üzerinden siyaset üretmeye çalışmak, çözüm üretmekten çok kriz üretmeye hizmet ediyor.

Bugün yaşanan tabloya bakıldığında, sadece CHP içerisinde değil, temas kurdukları siyasi partilerde de bu tutuma karşı ciddi bir mesafe oluştuğu görülüyor. Parti yöneticileri açıklamalarında diplomatik bir dil kullansalar da, verdikleri mesajlardan bu birlikteliklere sıcak bakmadıkları açıkça anlaşılıyor.

Belki de Özgür Özel ve ekibinin kendilerine şu soruyu sorması gerekiyor:

Her fırsatta kurumları, kararları ve süreçleri tanımadığını ilan eden bir anlayışa neden kimse kapısını açmak istemiyor?

Belki sorun gittikleri partilerde değil, gittikleri her yere aynı kriz dilini taşımalarında yatıyordur.