Artan gübre maliyetleri ve iklim baskıları altında zorlu bir dönem geçiren Türkiye tarımı, leonardit ile sürdürülebilir çözümler arayışına girmiş durumda. Uzmanlar, bu doğal kaynağın toprakta biyolojik hafızayı yeniden aktif hale getirerek verimliliği ve su tutma kapasitesini artırabileceğine dikkat çekiyor.

KAHRAMANMARAŞ (Gazete Bursa) – Son yıllarda Türkiye tarımı, gübre fiyatlarındaki ani artış, enerji krizleri, kuraklık ve toprak yapısının bozulması gibi çeşitli nedenlerle ciddi bir kırılganlık yaşıyor.

Bu bağlamda gündeme gelen leonardit, milyonlarca yıl önce oluşmuş organik materyalin dönüşümünden elde edilen, zengin humik ve fulvik asit içeren doğal bir kaynak olarak öne çıkıyor.

Toprak ve biyoloji araştırmaları konusunda uzmanlaşmış Enver Abdullah Baltaş, Türkiye’nin birçok tarım alanında organik madde kaybının kritik seviyelere geldiğini belirtiyor. Baltaş, leonarditin toprak su tutma kapasitesini artırarak kuraklık stresini azaltma, besin elementlerine erişimi kolaylaştırma ve kimyasal gübre kullanımını azaltma potansiyeline sahip olduğunu vurguluyor.

AFŞİN-ELBİSTAN LEONARDİTİ STRATEJİK ÖNEME SAHİP

Baltaş, özellikle Afşin-Elbistan havzasındaki leonardit rezervlerinin Türkiye ve dünya genelinde yüksek kalite potansiyeline sahip olduğunu vurguluyor. Humik ve fulvik asit oranlarının sırasıyla yüzde 64,38 ve organik madde oranının yüzde 70,67 olarak ölçüldüğü belirtiliyor.

Bu değerlerin, toprağın biyolojik yapısını güçlendirme açısından önemli avantajlar sunduğu ifade ediliyor.

LEONARDİT NEDEN BU KADAR ÖNEMLİ GÖRÜLÜYOR?

Baltaş, leonarditi stratejik hale getiren temel unsurun, toprağın biyolojik yapısı üzerindeki olumlu etkileri olduğunu ifade ediyor. Bilimsel çalışmalara göre, yüksek humik asidin toprak katyon değişim kapasitesini artırdığı, besin elementlerini bağlayıp kontrollü salınım sağladığı, mikrobiyal yaşamı desteklediği ve kök gelişimini teşvik ettiği belirtiliyor. Ayrıca, leonarditin toprakta karbon tutulmasına da katkı sağladığı ifade ediliyor. Baltaş, özellikle kuraklık riski yüksek olan bölgelerde su tutma kapasitesinin artmasının, leonarditi iklim krizine karşı önemli bir araç haline getirdiğini belirtiyor.

AKADEMİK ARAŞTIRMALAR VERİM ARTIŞINI KANITLIYOR

Türkiye’deki birçok üniversitenin leonardit üzerine kapsamlı çalışmalar yürüttüğüne dikkat çeken Baltaş, Bursa Uludağ Üniversitesi ve Bingöl Üniversitesi’nin araştırmalarının, leonardit uygulamalarının taze fasulye, mısır ve domates veriminde artış sağladığını ortaya koyduğunu aktarıyor.

GAP Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Merkezi’nin saha denemeleri de, leonardit uygulanan alanlarda toprağın neminin arttığını, kök gelişiminin desteklendiğini ve organik madde miktarının yükseldiğini göstermiştir.

İKLİM KRİZİ İLE MÜCADELEDE STRATEJİK ARAÇ

Leonardit, sadece verim artırmakla kalmayıp, iklim değişikliği ile mücadelede de önemli bir araç olarak öne çıkıyor. Baltaş, bu doğal kaynağın toprağın karbon tutma kapasitesini ve su yönetimini iyileştirerek, kuraklık riski yüksek olan İç Anadolu, Güneydoğu Anadolu, Ege ve Akdeniz havzalarında üreticilere çözümler sunduğunu ifade ediyor.

Uzmanlar, leonarditin yaygınlaşmasının kimyasal gübre kullanımını azaltarak Türkiye’ye yüz milyonlarca dolarlık döviz tasarrufu sağlayabileceğine dikkat çekiyor. Türkiye Kömür İşletmeleri’nin TKİ-HÜMAS projesi kapsamında yerli hammaddeden sıvı humik asit üretimi gerçekleştirildiği ve organomineral gübre yatırımlarının planlandığı bilgisi veriliyor.

Türkiye’nin milyarlarca tonluk leonardit rezervi, doğru bilimsel ve sürdürülebilir yaklaşımlarla kullanıldığında stratejik bir avantaja dönüşebilir. Baltaş, bu doğal kaynağın verimli yönetilmesinin, tarım üretimini ve iklim krizine karşı dayanıklılığı güçlendireceğini ifade ediyor.

Baltaş, Türkiye tarımının önümüzdeki yıllarda “toprağın hafızasını yeniden canlandırmak” konusunu belirleyici bir gündem maddesi olarak ele alacağını kaydediyor.