CHP’de yaşanan son kriz, parti içindeki çelişkileri bir kez daha gözler önüne serdi. Veli Ağbaba, Bülent Tezcan ve Tekin Bingöl bugün MYK’nın milletvekillerini Yüksek Disiplin Kurulu’na sevk etmesini eleştiriyor. Ancak ortada inkâr edilemeyecek bir gerçek var: 2014 yılında Süheyl Batum’un aynı yöntemle MYK kararıyla YDK’ya sevk edilip ihraç edilmesinin altında yine bu isimlerin imzaları bulunuyor.

O gün hukuka uygun gördükleri yöntem, bugün neden birdenbire hukuksuz oldu? Çünkü mesele hukuk değil, taraf meselesi.

Özgür Özel ve ekibinin son günlerde sergilediği tavır ise CHP’nin kurumsal yapısına zarar veren yeni bir sürecin kapısını araladı. Parti Meclisi üyelerinin istifaya teşvik edilmesi, PM’nin işleyişini kilitlemeye yönelik hamleler ve olağanüstü kurultay hesabıyla yürütülen siyasi manevralar, CHP’nin iç sorunlarını çözmek yerine daha da derinleştirdi.

Parti içi mücadeleyi demokratik zeminde yürütmek yerine istifa çağrılarıyla kurumsal yapıyı felç etmeye çalışmak, CHP’ye hizmet değil zarar verir. Kendilerini “partiyi kurtaran ekip” olarak sunanların, bugün partinin en temel organlarını çalışamaz hale getirmeye yönelik girişimlerde bulunması ciddi bir çelişkidir.

Özgür Özel ve çevresinin, MYK kararlarını gayrimeşru ilan ederken geçmişte aynı uygulamaları savunan isimlerle yan yana durması da ayrı bir siyasi tutarsızlık örneği olarak kayıtlara geçti.

CHP tabanı artık kavga değil tutarlılık görmek istiyor. Dün Süheyl Batum için doğru olanı bugün yanlış ilan etmek, dün atılan imzaları bugün yok saymak ve parti organlarını istifalar üzerinden tartışmalı hale getirmek, siyasi mücadeleden çok siyasi çaresizliğin göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Belgeler konuşuyor. Geçmiş ortada duruyor. Ve bugün en zor cevaplanacak soru şu:

Dün aynı kararlara imza atanlar, bugün hangi gerekçeyle buna karşı çıkıyor?